Bac matematică M1 mate-info 2010, model: subiecte rezolvate pas cu pas

Rezolvările sunt generate cu AI și verificate. Nu reprezintă baremul oficial.

Subiectul I.2

5 puncte
Se consideră funcția f:(0,∞)→R\displaystyle f:(0,\infty)\to\mathbb{R}, f(x)=1x3\displaystyle f(x)=\frac{1}{\sqrt[3]{x}}. Calculați (f∘f)(512)\displaystyle (f\circ f)(512).
Vezi rezolvarea
  1. Folosim definiția compunerii: (f∘f)(512)=f(f(512))\displaystyle (f\circ f)(512)=f\left(f(512)\right). Calculăm mai întâi f(512)\displaystyle f(512).
    (f∘f)(512)=f(f(512))\displaystyle (f\circ f)(512)=f\left(f(512)\right)
  2. Rădăcina cubică din 512 este 8, pentru că 83=512\displaystyle 8^{3}=512. Deci f(512)=15123=18\displaystyle f(512)=\dfrac{1}{\sqrt[3]{512}}=\dfrac{1}{8}.
    f(512)=15123=18\displaystyle f(512)=\frac{1}{\sqrt[3]{512}}=\frac{1}{8}
  3. Aplicăm din nou funcția, acum pentru valoarea 18\displaystyle \dfrac{1}{8}: f(18)=1183\displaystyle f\left(\dfrac{1}{8}\right)=\dfrac{1}{\sqrt[3]{\frac{1}{8}}}.
    f(18)=1183\displaystyle f\left(\frac{1}{8}\right)=\frac{1}{\sqrt[3]{\frac{1}{8}}}
  4. Rădăcina cubică din 18\displaystyle \dfrac{1}{8} este 12\displaystyle \dfrac{1}{2}, pentru că (12)3=18\displaystyle \left(\dfrac{1}{2}\right)^{3}=\dfrac{1}{8}. Deci f(18)=112=2\displaystyle f\left(\dfrac{1}{8}\right)=\dfrac{1}{\frac{1}{2}}=2, adică (f∘f)(512)=2\displaystyle (f\circ f)(512)=2.
    (f∘f)(512)=f(18)=112=2\displaystyle (f\circ f)(512)=f\left(\frac{1}{8}\right)=\frac{1}{\frac{1}{2}}=2
Înregistrează-te ca să exersezi orice problemă și să ai acces la mai multe funcții

Subiectul I.3

5 puncte
Rezolvați în mulțimea numerelor reale ecuația cos⁡2x+sin⁡x=0\displaystyle \cos 2x+\sin x=0.
Vezi rezolvarea
  1. Folosim formula cos⁡2x=1−2sin⁡2x\displaystyle \cos 2x=1-2\sin^{2}x, ca să exprimăm ecuația doar în funcție de sin⁡x\displaystyle \sin x.
    1−2sin⁡2x+sin⁡x=0\displaystyle 1-2\sin^{2}x+\sin x=0
  2. Înmulțim ecuația cu −1\displaystyle -1 și ordonăm termenii; obținem o ecuație de gradul al doilea în sin⁡x\displaystyle \sin x.
    2sin⁡2x−sin⁡x−1=0\displaystyle 2\sin^{2}x-\sin x-1=0
  3. Notăm t=sin⁡x\displaystyle t=\sin x, cu t∈[−1,1]\displaystyle t\in[-1,1]. Ecuația devine 2t2−t−1=0\displaystyle 2t^{2}-t-1=0, cu Δ=1+8=9\displaystyle \Delta=1+8=9. Rădăcinile sunt t=1±34\displaystyle t=\dfrac{1\pm 3}{4}, adică t=1\displaystyle t=1 și t=−12\displaystyle t=-\dfrac{1}{2}. Ambele se află în [−1,1]\displaystyle [-1,1].
    sin⁡x=−12 și sin⁡x=1\displaystyle \sin x=-\frac{1}{2}\text{ și }\sin x=1
  4. Pentru sin⁡x=1\displaystyle \sin x=1 soluțiile sunt x=π2+2kπ\displaystyle x=\dfrac{\pi}{2}+2k\pi, cu k∈Z\displaystyle k\in\mathbb{Z}.
    x=π2+2kπ\displaystyle x=\frac{\pi}{2}+2k\pi, k∈Z\displaystyle \ k\in\mathbb{Z}
  5. Pentru sin⁡x=−12\displaystyle \sin x=-\dfrac{1}{2} avem x=(−1)karcsin⁡(−12)+kπ\displaystyle x=(-1)^{k}\arcsin\left(-\dfrac{1}{2}\right)+k\pi. Cum arcsin⁡(−12)=−π6\displaystyle \arcsin\left(-\dfrac{1}{2}\right)=-\dfrac{\pi}{6}, obținem x=(−1)k+1π6+kπ\displaystyle x=(-1)^{k+1}\dfrac{\pi}{6}+k\pi, cu k∈Z\displaystyle k\in\mathbb{Z}. Mulțimea soluțiilor este reuniunea celor două serii.
    x=π2+2kπ\displaystyle x=\frac{\pi}{2}+2k\pi, k∈Z, sau x=(−1)k+1π6+kπ\displaystyle \ k\in\mathbb{Z}\text{, sau }x=(-1)^{k+1}\frac{\pi}{6}+k\pi, k∈Z\displaystyle \ k\in\mathbb{Z}
Înregistrează-te ca să exersezi orice problemă și să ai acces la mai multe funcții

Subiectul I.4

5 puncte
Se consideră mulțimea M={0,1,2,3,4,5}\displaystyle M=\{0,1,2,3,4,5\}. Determinați numărul tripletelor (a,b,c)\displaystyle (a,b,c) cu proprietatea că a,b,c∈M\displaystyle a,b,c\in M și a<b<c\displaystyle a<b<c.
Vezi rezolvarea
  1. Observăm că un triplet (a,b,c)\displaystyle (a,b,c) cu a<b<c\displaystyle a<b<c este determinat de mulțimea {a,b,c}\displaystyle \{a,b,c\} a celor trei elemente ale sale, pentru că ordinea lor este fixată: le scriem crescător.
    (a,b,c)↔{a,b,c}\displaystyle (a,b,c)\leftrightarrow\{a,b,c\}
  2. Invers, orice submulțime cu trei elemente a lui M\displaystyle M, ordonată crescător, dă exact un triplet. Deci numărul tripletelor este egal cu numărul submulțimilor cu 3 elemente ale unei mulțimi cu 6 elemente, adică C63\displaystyle C_6^3.
    C63\displaystyle C_6^3
  3. Calculăm cu formula Cnk=n!k! (n−k)!\displaystyle C_n^k=\dfrac{n!}{k!\,(n-k)!}, apoi simplificăm.
    C63=6!3!⋅3!=4⋅5⋅61⋅2⋅3=1206\displaystyle C_6^3=\dfrac{6!}{3!\cdot 3!}=\dfrac{4\cdot 5\cdot 6}{1\cdot 2\cdot 3}=\dfrac{120}{6}
  4. Efectuăm împărțirea și obținem numărul tripletelor: C63=20\displaystyle C_6^3=20.
    C63=20\displaystyle C_6^3=20
Înregistrează-te ca să exersezi orice problemă și să ai acces la mai multe funcții

Subiectul I.5

5 puncte
Calculați distanța dintre dreptele paralele de ecuații x+2y=6\displaystyle x+2y=6 și 2x+4y=11\displaystyle 2x+4y=11.
Vezi rezolvarea
  1. Alegem un punct pe prima dreaptă, x+2y=6\displaystyle x+2y=6. Pentru x=0\displaystyle x=0 obținem 2y=6\displaystyle 2y=6, deci y=3\displaystyle y=3. Punctul este A(0,3)\displaystyle A(0,3).
    A(0,3)\displaystyle A(0,3)
  2. Distanța dintre două drepte paralele este egală cu distanța de la orice punct al unei drepte la cealaltă dreaptă. Scriem a doua dreaptă sub forma d2:2x+4y−11=0\displaystyle d_2: 2x+4y-11=0, iar formula distanței de la punctul A(x0,y0)\displaystyle A(x_0,y_0) la dreapta ax+by+c=0\displaystyle ax+by+c=0 este ∣ax0+by0+c∣a2+b2\displaystyle \dfrac{|ax_0+by_0+c|}{\sqrt{a^{2}+b^{2}}}.
    d(A,d2)=∣2x0+4y0−11∣22+42\displaystyle d(A,d_2)=\dfrac{|2x_0+4y_0-11|}{\sqrt{2^{2}+4^{2}}}
  3. Înlocuim coordonatele lui A\displaystyle A: la numărător avem ∣2⋅0+4⋅3−11∣=∣12−11∣=1\displaystyle |2\cdot 0+4\cdot 3-11|=|12-11|=1, iar la numitor 4+16=20\displaystyle \sqrt{4+16}=\sqrt{20}.
    d(A,d2)=∣2⋅0+4⋅3−11∣22+42=120\displaystyle d(A,d_2)=\dfrac{|2\cdot 0+4\cdot 3-11|}{\sqrt{2^{2}+4^{2}}}=\dfrac{1}{\sqrt{20}}
  4. Simplificăm: 20=25\displaystyle \sqrt{20}=2\sqrt{5}, deci 125\displaystyle \dfrac{1}{2\sqrt{5}}. Amplificăm cu 5\displaystyle \sqrt{5} și obținem 510\displaystyle \dfrac{\sqrt{5}}{10}. Aceasta este distanța dintre cele două drepte.
    d=120=510\displaystyle d=\dfrac{1}{\sqrt{20}}=\dfrac{\sqrt{5}}{10}
Înregistrează-te ca să exersezi orice problemă și să ai acces la mai multe funcții

Subiectul I.6

5 puncte
Paralelogramul ABCD\displaystyle ABCD are AB=1\displaystyle AB=1, BC=2\displaystyle BC=2 și m(∠BAD)=60∘\displaystyle m(\angle BAD)=60^\circ. Calculați produsul scalar AC→⋅AD→\displaystyle \overrightarrow{AC}\cdot\overrightarrow{AD}.
Vezi rezolvarea
  1. Într-un paralelogram AD=BC=2\displaystyle AD=BC=2. Folosim regula paralelogramului: diagonala AC\displaystyle AC este suma vectorilor AB→\displaystyle \overrightarrow{AB} și AD→\displaystyle \overrightarrow{AD}.
    AC→=AB→+AD→\displaystyle \overrightarrow{AC}=\overrightarrow{AB}+\overrightarrow{AD}
  2. Înlocuim AC→\displaystyle \overrightarrow{AC} în produsul scalar și distribuim înmulțirea față de adunare.
    AC→⋅AD→=(AB→+AD→)⋅AD→=AB→⋅AD→+AD→2\displaystyle \overrightarrow{AC}\cdot\overrightarrow{AD}=\left(\overrightarrow{AB}+\overrightarrow{AD}\right)\cdot\overrightarrow{AD}=\overrightarrow{AB}\cdot\overrightarrow{AD}+\overrightarrow{AD}^2
  3. Calculăm AB→⋅AD→\displaystyle \overrightarrow{AB}\cdot\overrightarrow{AD} cu definiția: produsul lungimilor și cosinusul unghiului dintre vectori. Unghiul dintre ei este ∠BAD=60∘\displaystyle \angle BAD=60^\circ, iar cos⁡60∘=12\displaystyle \cos 60^\circ=\dfrac{1}{2}.
    AB→⋅AD→=1⋅2⋅cos⁡60∘=1⋅2⋅12=1\displaystyle \overrightarrow{AB}\cdot\overrightarrow{AD}=1\cdot 2\cdot\cos 60^\circ=1\cdot 2\cdot\dfrac{1}{2}=1
  4. Pătratul scalar al vectorului AD→\displaystyle \overrightarrow{AD} este pătratul lungimii lui: AD→2=AD2=22\displaystyle \overrightarrow{AD}^2=AD^2=2^2.
    AD→2=22=4\displaystyle \overrightarrow{AD}^2=2^2=4
  5. Adunăm cele două rezultate și obținem produsul scalar cerut.
    AC→⋅AD→=1+22=5\displaystyle \overrightarrow{AC}\cdot\overrightarrow{AD}=1+2^2=5
Înregistrează-te ca să exersezi orice problemă și să ai acces la mai multe funcții

Subiectul II.1.a)

5 puncte
Pentru a,b,c∈R∗\displaystyle a,b,c\in\mathbb{R}^*, se consideră sistemul {ax+by+cz=bcx+ay+bz=abx+cy+az=c, x,y,z∈R.\begin{cases} ax+by+cz=b\\ cx+ay+bz=a\\ bx+cy+az=c\end{cases},\ x,y,z\in\mathbb{R}. Arătați că determinantul sistemului este Δ=(a+b+c)(a2+b2+c2−ab−ac−bc)\displaystyle \Delta=(a+b+c)(a^2+b^2+c^2-ab-ac-bc).
Vezi rezolvarea
  1. Scriem determinantul sistemului, format din coeficienții necunoscutelor x,y,z\displaystyle x,y,z din cele trei ecuații.
    Δ=∣abccabbca∣\displaystyle \Delta=\begin{vmatrix}a&b&c\\c&a&b\\b&c&a\end{vmatrix}
  2. Adunăm coloanele a doua și a treia la prima coloană. Pe fiecare linie, suma elementelor este a+b+c\displaystyle a+b+c.
    Δ=∣a+b+cbca+b+caba+b+cca∣\displaystyle \Delta=\begin{vmatrix}a+b+c&b&c\\a+b+c&a&b\\a+b+c&c&a\end{vmatrix}
  3. Scoatem factor comun a+b+c\displaystyle a+b+c de pe prima coloană.
    Δ=(a+b+c)∣1bc1ab1ca∣\displaystyle \Delta=(a+b+c)\begin{vmatrix}1&b&c\\1&a&b\\1&c&a\end{vmatrix}
  4. Dezvoltăm determinantul rămas după prima coloană. Minorul elementului de pe linia a doua este ∣bcca∣=ab−c2\displaystyle \begin{vmatrix}b&c\\c&a\end{vmatrix}=ab-c^2, iar al elementului de pe linia a treia este ∣bcab∣=b2−ac\displaystyle \begin{vmatrix}b&c\\a&b\end{vmatrix}=b^2-ac, cu semnele +,−,+\displaystyle +,-,+ ale pozițiilor.
    ∣1bc1ab1ca∣=(a2−bc)−(ab−c2)+(b2−ac)\displaystyle \begin{vmatrix}1&b&c\\1&a&b\\1&c&a\end{vmatrix}=(a^2-bc)-(ab-c^2)+(b^2-ac)
  5. Desfacem parantezele și ordonăm termenii. Obținem valoarea determinantului rămas, iar înlocuind în Δ\displaystyle \Delta se obține formula cerută.
    ∣1bc1ab1ca∣=a2+b2+c2−ab−ac−bc, deci Δ=(a+b+c)(a2+b2+c2−ab−ac−bc)\displaystyle \begin{vmatrix}1&b&c\\1&a&b\\1&c&a\end{vmatrix}=a^2+b^2+c^2-ab-ac-bc\text{, deci }\Delta=(a+b+c)(a^2+b^2+c^2-ab-ac-bc)
Înregistrează-te ca să exersezi orice problemă și să ai acces la mai multe funcții

Subiectul II.1.b)

5 puncte
Pentru a,b,c∈R∗\displaystyle a,b,c\in\mathbb{R}^*, se consideră sistemul {ax+by+cz=bcx+ay+bz=abx+cy+az=c\begin{cases} ax+by+cz=b\\ cx+ay+bz=a\\ bx+cy+az=c\end{cases}, unde x,y,z∈R\displaystyle x,y,z\in\mathbb{R}.

Rezolvați sistemul în cazul în care este compatibil determinat.
Vezi rezolvarea
  1. Observăm că în fiecare ecuație termenul din dreapta este exact coeficientul lui y\displaystyle y. Încercăm deci soluția x=0, y=1, z=0\displaystyle x=0,\ y=1,\ z=0 și o verificăm în sistem.
    (x,y,z)=(0,1,0)\displaystyle (x,y,z)=(0,1,0)
  2. Înlocuim x=0, y=1, z=0\displaystyle x=0,\ y=1,\ z=0 în cele trei ecuații. Prima ecuație devine a⋅0+b⋅1+c⋅0=b\displaystyle a\cdot 0+b\cdot 1+c\cdot 0=b, a doua c⋅0+a⋅1+b⋅0=a\displaystyle c\cdot 0+a\cdot 1+b\cdot 0=a, a treia b⋅0+c⋅1+a⋅0=c\displaystyle b\cdot 0+c\cdot 1+a\cdot 0=c. Toate trei sunt adevărate pentru orice a,b,c\displaystyle a,b,c, deci (0,1,0)\displaystyle (0,1,0) este soluție a sistemului.
    b=b\displaystyle b=b, a=a\displaystyle \ a=a, c=c ⇒ (0,1,0) este soluție\displaystyle \ c=c\ \Rightarrow\ (0,1,0)\text{ este soluție}
  3. Dacă sistemul este compatibil determinat, el are o singură soluție. Aceasta are loc când determinantul matricei sistemului este nenul, adică a3+b3+c3−3abc≠0\displaystyle a^{3}+b^{3}+c^{3}-3abc\neq 0. Cum (0,1,0)\displaystyle (0,1,0) este soluție, ea este singura soluție.
    Δ=a3+b3+c3−3abc≠0 ⇒ soluția este unica˘\displaystyle \Delta=a^{3}+b^{3}+c^{3}-3abc\neq 0\ \Rightarrow\ \text{soluția este unică}
  4. Prin unicitate, în cazul compatibil determinat soluția sistemului este x=0, y=1, z=0\displaystyle x=0,\ y=1,\ z=0.
    x=0\displaystyle x=0, y=1\displaystyle \ y=1, z=0\displaystyle \ z=0
Înregistrează-te ca să exersezi orice problemă și să ai acces la mai multe funcții

Subiectul II.1.c)

5 puncte
Pentru a,b,c∈R∗\displaystyle a,b,c\in\mathbb{R}^*, se consideră sistemul {ax+by+cz=bcx+ay+bz=abx+cy+az=c, x,y,z∈R.\begin{cases} ax+by+cz=b\\ cx+ay+bz=a\\ bx+cy+az=c\end{cases},\ x,y,z\in\mathbb{R}.

Știind că a2+b2+c2−ab−ac−bc=0\displaystyle a^2+b^2+c^2-ab-ac-bc=0, arătați că sistemul are o infinitate de soluții (x,y,z)\displaystyle (x,y,z) astfel încât x2+y2=z−1\displaystyle x^2+y^2=z-1.
Vezi rezolvarea
  1. Înmulțim condiția a2+b2+c2−ab−ac−bc=0\displaystyle a^2+b^2+c^2-ab-ac-bc=0 cu 2\displaystyle 2 și grupăm termenii în pătrate perfecte: (a−b)2+(a−c)2+(c−b)2=0\displaystyle (a-b)^2+(a-c)^2+(c-b)^2=0. O sumă de trei pătrate este zero doar dacă fiecare pătrat este zero, deci a=b=c\displaystyle a=b=c.
    (a−b)2+(a−c)2+(c−b)2=0⇔a=b=c\displaystyle (a-b)^2+(a-c)^2+(c-b)^2=0\Leftrightarrow a=b=c
  2. Înlocuim b=a\displaystyle b=a și c=a\displaystyle c=a în sistem. Fiecare ecuație devine a(x+y+z)=a\displaystyle a(x+y+z)=a. Cum a≠0\displaystyle a\neq 0, împărțim la a\displaystyle a și sistemul se reduce la o singură ecuație: x+y+z=1\displaystyle x+y+z=1.
    x+y+z=1\displaystyle x+y+z=1
  3. Ecuația are trei necunoscute, deci alegem doi parametri reali α,β\displaystyle \alpha,\beta pentru x\displaystyle x și y\displaystyle y. Atunci z=1−α−β\displaystyle z=1-\alpha-\beta și obținem soluțiile sistemului.
    x=α\displaystyle x=\alpha, y=β\displaystyle \ y=\beta, z=1−α−β\displaystyle \ z=1-\alpha-\beta
  4. Impunem condiția x2+y2=z−1\displaystyle x^2+y^2=z-1. Cum z−1=−α−β\displaystyle z-1=-\alpha-\beta, obținem α2+β2=−α−β\displaystyle \alpha^2+\beta^2=-\alpha-\beta. Mutăm totul în stânga și obținem ecuația de gradul al doilea în β\displaystyle \beta.
    β2+β+α2+α=0\displaystyle \beta^2+\beta+\alpha^2+\alpha=0
  5. Discriminantul ecuației în β\displaystyle \beta este Δ=1−4(α2+α)=1−4α2−4α\displaystyle \Delta=1-4(\alpha^2+\alpha)=1-4\alpha^2-4\alpha. Ecuația are soluții reale când Δ≥0\displaystyle \Delta\ge 0, adică 4α2+4α−1≤0\displaystyle 4\alpha^2+4\alpha-1\le 0. Atunci β=−1+Δ2\displaystyle \beta=\dfrac{-1+\sqrt{\Delta}}{2} (alegem una dintre cele două rădăcini).
    Δ=1−4α2−4α≥0⇔4α2+4α−1≤0\displaystyle \Delta=1-4\alpha^2-4\alpha\ge 0\Leftrightarrow 4\alpha^2+4\alpha-1\le 0
  6. Inecuația 4α2+4α−1≤0\displaystyle 4\alpha^2+4\alpha-1\le 0 are rădăcinile −1±22\displaystyle \dfrac{-1\pm\sqrt{2}}{2}, deci α∈[−1−22,−1+22]\displaystyle \alpha\in\left[\dfrac{-1-\sqrt{2}}{2},\dfrac{-1+\sqrt{2}}{2}\right], un interval nedegenerat, cu o infinitate de valori. Pentru fiecare astfel de α\displaystyle \alpha, luăm β\displaystyle \beta dat de formula de mai jos și z=1−α−β\displaystyle z=1-\alpha-\beta. Obținem o infinitate de soluții (x,y,z)\displaystyle (x,y,z) ale sistemului cu x2+y2=z−1\displaystyle x^2+y^2=z-1.
    β=12(−1+1−4α2−4α)\displaystyle \beta=\frac{1}{2}\left(-1+\sqrt{1-4\alpha^2-4\alpha}\right), 4α2+4α−1≤0\displaystyle \ 4\alpha^2+4\alpha-1\le 0
Înregistrează-te ca să exersezi orice problemă și să ai acces la mai multe funcții

Subiectul II.2.a)

5 puncte
Se consideră mulțimea G={(ab0^c) | a,b,c∈Z4}\displaystyle G=\left\{\begin{pmatrix}a&b\\\hat{0}&c\end{pmatrix}\ \middle|\ a,b,c\in\mathbb{Z}_4\right\}.

Determinați numărul elementelor mulțimii G\displaystyle G.
Vezi rezolvarea
  1. Matricea (ab0^c)\displaystyle \begin{pmatrix}a&b\\\hat{0}&c\end{pmatrix} este determinată de intrările a\displaystyle a, b\displaystyle b, c\displaystyle c, pentru că elementul din stânga jos este fixat la 0^\displaystyle \hat{0}. Două matrice sunt egale doar dacă au același triplet (a,b,c)\displaystyle (a,b,c), deci numărăm tripletele (a,b,c)\displaystyle (a,b,c) cu a,b,c∈Z4\displaystyle a,b,c\in\mathbb{Z}_4.
    ∣G∣=∣{(a,b,c)∣a,b,c∈Z4}∣\displaystyle |G|=\left|\{(a,b,c)\mid a,b,c\in\mathbb{Z}_4\}\right|
  2. Mulțimea Z4={0^,1^,2^,3^}\displaystyle \mathbb{Z}_4=\{\hat{0},\hat{1},\hat{2},\hat{3}\} are 4 elemente. Fiecare dintre a\displaystyle a, b\displaystyle b, c\displaystyle c se alege independent de celelalte, deci pentru fiecare avem 4 valori posibile.
    4 valori pentru fiecare\displaystyle 4\text{ valori pentru fiecare}
  3. Din regula produsului, numărul de triplete este 4⋅4⋅4=43=64\displaystyle 4\cdot 4\cdot 4=4^{3}=64. Deci mulțimea G\displaystyle G are 64 de elemente.
    43=64\displaystyle 4^3=64
Înregistrează-te ca să exersezi orice problemă și să ai acces la mai multe funcții

Subiectul II.2.b)

5 puncte
Se consideră mulțimea G={(ab0^c) | a,b,c∈Z4}\displaystyle G=\left\{\begin{pmatrix}a&b\\\hat{0}&c\end{pmatrix}\ \middle|\ a,b,c\in\mathbb{Z}_4\right\}.

Dați un exemplu de matrice A∈G\displaystyle A\in G cu proprietatea că det⁡A≠0^\displaystyle \det A\neq\hat{0} și det⁡A2=0^\displaystyle \det A^2=\hat{0}.
Vezi rezolvarea
  1. Determinantul unei matrice din G\displaystyle G este a^⋅c^\displaystyle \hat{a}\cdot\hat{c}, deoarece sub diagonala principală se află 0^\displaystyle \hat{0}. Avem nevoie de det⁡A≠0^\displaystyle \det A\neq\hat{0} și det⁡A2=(det⁡A)2=0^\displaystyle \det A^2=(\det A)^2=\hat{0} în Z4\displaystyle \mathbb{Z}_4. Singurul element nenul din Z4\displaystyle \mathbb{Z}_4 al cărui pătrat este 0^\displaystyle \hat{0} este 2^\displaystyle \hat{2}, pentru că 2^⋅2^=4^=0^\displaystyle \hat{2}\cdot\hat{2}=\hat{4}=\hat{0}. Deci căutăm o matrice cu det⁡A=2^\displaystyle \det A=\hat{2}.
    det⁡A=a⋅c=2^\displaystyle \det A=a\cdot c=\hat{2}
  2. Alegem a=1^\displaystyle a=\hat{1}, b=0^\displaystyle b=\hat{0}, c=2^\displaystyle c=\hat{2}, deci a⋅c=2^\displaystyle a\cdot c=\hat{2}. Matricea are forma cerută, deci aparține lui G\displaystyle G.
    A=(1^0^0^2^)\displaystyle A=\begin{pmatrix}\hat{1}&\hat{0}\\\hat{0}&\hat{2}\end{pmatrix}
  3. Verificăm: det⁡A=1^⋅2^−0^⋅0^=2^≠0^\displaystyle \det A=\hat{1}\cdot\hat{2}-\hat{0}\cdot\hat{0}=\hat{2}\neq\hat{0}. Apoi det⁡A2=(det⁡A)2=2^⋅2^=4^=0^\displaystyle \det A^2=(\det A)^2=\hat{2}\cdot\hat{2}=\hat{4}=\hat{0}. Așadar matricea A\displaystyle A îndeplinește ambele condiții.
    det⁡(A)=2^\displaystyle \det(A)=\hat{2}, det⁡(A2)=0^\displaystyle \ \det(A^2)=\hat{0}
Înregistrează-te ca să exersezi orice problemă și să ai acces la mai multe funcții

Subiectul II.2.c)

5 puncte
Se consideră mulțimea G={(ab0^c) | a,b,c∈Z4}\displaystyle G=\left\{\begin{pmatrix}a&b\\\hat{0}&c\end{pmatrix}\ \middle|\ a,b,c\in\mathbb{Z}_4\right\}.

Determinați numărul soluțiilor ecuației X2=(1^0^0^0^)\displaystyle X^2=\begin{pmatrix}\hat{1}&\hat{0}\\\hat{0}&\hat{0}\end{pmatrix}, X∈G\displaystyle X\in G.
Vezi rezolvarea
  1. Luăm X=(ab0^c)∈G\displaystyle X=\begin{pmatrix}a&b\\\hat{0}&c\end{pmatrix}\in G și calculăm X2=X⋅X\displaystyle X^2=X\cdot X. Elementul din dreapta-sus este ab+bc=b(a+c)\displaystyle ab+bc=b(a+c), iar cel din stânga-jos rămâne 0^\displaystyle \hat{0}.
    X2=(a2b(a+c)0^c2)\displaystyle X^2=\begin{pmatrix}a^2&b(a+c)\\\hat{0}&c^2\end{pmatrix}
  2. Egalăm X2\displaystyle X^2 cu (1^0^0^0^)\displaystyle \begin{pmatrix}\hat{1}&\hat{0}\\\hat{0}&\hat{0}\end{pmatrix} element cu element. Obținem trei ecuații în Z4\displaystyle \mathbb{Z}_4.
    a2=1^\displaystyle a^2=\hat{1}, b(a+c)=0^\displaystyle \ b(a+c)=\hat{0}, c2=0^\displaystyle \ c^2=\hat{0}
  3. Calculăm pătratele elementelor din Z4\displaystyle \mathbb{Z}_4, pentru a rezolva ecuațiile cu a2\displaystyle a^2 și c2\displaystyle c^2.
    0^2=0^\displaystyle \hat{0}^2=\hat{0}, 1^2=1^\displaystyle \ \hat{1}^2=\hat{1}, 2^2=4^=0^\displaystyle \ \hat{2}^2=\hat{4}=\hat{0}, 3^2=9^=1^\displaystyle \ \hat{3}^2=\hat{9}=\hat{1}
  4. Din tabelul pătratelor, ecuația a2=1^\displaystyle a^2=\hat{1} are soluțiile 1^\displaystyle \hat{1} și 3^\displaystyle \hat{3}, iar ecuația c2=0^\displaystyle c^2=\hat{0} are soluțiile 0^\displaystyle \hat{0} și 2^\displaystyle \hat{2}.
    a∈{1^,3^}\displaystyle a\in\{\hat{1},\hat{3}\}, c∈{0^,2^}\displaystyle \ c\in\{\hat{0},\hat{2}\}
  5. Rămâne ecuația b(a+c)=0^\displaystyle b(a+c)=\hat{0}. Cum a\displaystyle a este impar și c\displaystyle c este par, suma a+c\displaystyle a+c este 1^\displaystyle \hat{1} sau 3^\displaystyle \hat{3}. Ambele sunt inversabile în Z4\displaystyle \mathbb{Z}_4, deoarece 1^⋅1^=1^\displaystyle \hat{1}\cdot\hat{1}=\hat{1} și 3^⋅3^=1^\displaystyle \hat{3}\cdot\hat{3}=\hat{1}. Înmulțind cu inversul lui a+c\displaystyle a+c, obținem b=0^\displaystyle b=\hat{0}.
    a+c∈{1^,3^}⇒b=0^\displaystyle a+c\in\{\hat{1},\hat{3}\}\Rightarrow b=\hat{0}
  6. Numărăm soluțiile: a\displaystyle a are 2 alegeri, c\displaystyle c are 2 alegeri, iar b=0^\displaystyle b=\hat{0} este unic determinat. În total sunt 2⋅2⋅1=4\displaystyle 2\cdot 2\cdot 1=4 soluții.
    a∈{1^,3^}\displaystyle a\in\{\hat{1},\hat{3}\}, c∈{0^,2^}\displaystyle \ c\in\{\hat{0},\hat{2}\}, b=0^, deci exista˘ 4 soluții\displaystyle \ b=\hat{0}\text{, deci există }4\text{ soluții}
Înregistrează-te ca să exersezi orice problemă și să ai acces la mai multe funcții

Subiectul III.1.a)

5 puncte
Se consideră funcția f:R∖{−1}→R\displaystyle f:\mathbb{R}\setminus\{-1\}\to\mathbb{R}, f(x)=x2+x+1x+1\displaystyle f(x)=\frac{x^2+x+1}{x+1}.

Determinați ecuația asimptotei spre +∞\displaystyle +\infty la graficul funcției f\displaystyle f.
Vezi rezolvarea
  1. Funcția este rațională, iar gradul numărătorului este cu 1 mai mare decât gradul numitorului. Căutăm asimptota oblică spre +∞\displaystyle +\infty de forma y=mx+n\displaystyle y=mx+n, unde m=lim⁡x→+∞f(x)x\displaystyle m=\lim_{x\to+\infty}\dfrac{f(x)}{x}.
    m=lim⁡x→+∞f(x)x\displaystyle m=\lim_{x\to+\infty}\dfrac{f(x)}{x}
  2. Scriem raportul explicit: f(x)x=x2+x+1x(x+1)=x2+x+1x2+x\displaystyle \dfrac{f(x)}{x}=\dfrac{x^{2}+x+1}{x(x+1)}=\dfrac{x^{2}+x+1}{x^{2}+x}.
    f(x)x=x2+x+1x2+x\displaystyle \dfrac{f(x)}{x}=\dfrac{x^{2}+x+1}{x^{2}+x}
  3. Numărătorul și numitorul au același grad, deci limita este raportul coeficienților dominanți: lim⁡x→+∞x2+x+1x2+x=1\displaystyle \lim_{x\to+\infty}\dfrac{x^{2}+x+1}{x^{2}+x}=1. Deci m=1\displaystyle m=1.
    m=1\displaystyle m=1
  4. Termenul liber este n=lim⁡x→+∞(f(x)−x)\displaystyle n=\lim_{x\to+\infty}(f(x)-x). Aducem la același numitor: f(x)−x=x2+x+1−x(x+1)x+1\displaystyle f(x)-x=\dfrac{x^{2}+x+1-x(x+1)}{x+1}.
    f(x)−x=x2+x+1−x2−xx+1\displaystyle f(x)-x=\dfrac{x^{2}+x+1-x^{2}-x}{x+1}
  5. După reducere, numărătorul devine 1\displaystyle 1, deci f(x)−x=1x+1\displaystyle f(x)-x=\dfrac{1}{x+1}. Cum lim⁡x→+∞1x+1=0\displaystyle \lim_{x\to+\infty}\dfrac{1}{x+1}=0, rezultă n=0\displaystyle n=0.
    n=lim⁡x→+∞1x+1=0\displaystyle n=\lim_{x\to+\infty}\dfrac{1}{x+1}=0
  6. Cu m=1\displaystyle m=1 și n=0\displaystyle n=0, asimptota oblică spre +∞\displaystyle +\infty la graficul funcției f\displaystyle f este dreapta y=x\displaystyle y=x.
    y=x\displaystyle y=x
Înregistrează-te ca să exersezi orice problemă și să ai acces la mai multe funcții

Subiectul III.1.b)

5 puncte
Se consideră funcția f:R∖{−1}→R\displaystyle f:\mathbb{R}\setminus\{-1\}\to\mathbb{R}, f(x)=x2+x+1x+1\displaystyle f(x)=\frac{x^2+x+1}{x+1}.

Calculați f′(x)\displaystyle f'(x), x∈R∖{−1}\displaystyle x\in\mathbb{R}\setminus\{-1\}.
Vezi rezolvarea
  1. Funcția este un raport, deci folosim formula (uv)′=u′v−uv′v2\displaystyle \left(\dfrac{u}{v}\right)'=\dfrac{u'v-uv'}{v^{2}}, cu u=x2+x+1\displaystyle u=x^{2}+x+1 și v=x+1\displaystyle v=x+1.
    f′(x)=(x2+x+1)′(x+1)−(x2+x+1)(x+1)′(x+1)2\displaystyle f'(x)=\dfrac{(x^{2}+x+1)'(x+1)-(x^{2}+x+1)(x+1)'}{(x+1)^{2}}
  2. Calculăm (x2+x+1)′=2x+1\displaystyle (x^{2}+x+1)'=2x+1 și (x+1)′=1\displaystyle (x+1)'=1. Înlocuim în formulă.
    f′(x)=(2x+1)(x+1)−(x2+x+1)(x+1)2\displaystyle f'(x)=\dfrac{(2x+1)(x+1)-(x^{2}+x+1)}{(x+1)^{2}}
  3. Desfacem parantezele la numărător: (2x+1)(x+1)=2x2+2x+x+1=2x2+3x+1\displaystyle (2x+1)(x+1)=2x^{2}+2x+x+1=2x^{2}+3x+1.
    (2x+1)(x+1)=2x2+3x+1\displaystyle (2x+1)(x+1)=2x^{2}+3x+1
  4. Scădem: 2x2+3x+1−(x2+x+1)=x2+2x\displaystyle 2x^{2}+3x+1-(x^{2}+x+1)=x^{2}+2x. Numitorul rămâne (x+1)2\displaystyle (x+1)^{2}, deci rezultatul final este:
    f′(x)=x2+2x(x+1)2\displaystyle f'(x)=\dfrac{x^{2}+2x}{(x+1)^{2}}, x∈R∖{−1}\displaystyle \ x\in\mathbb{R}\setminus\{-1\}
Înregistrează-te ca să exersezi orice problemă și să ai acces la mai multe funcții

Subiectul III.1.c)

5 puncte
Se consideră funcția f:R∖{−1}→R\displaystyle f:\mathbb{R}\setminus\{-1\}\to\mathbb{R}, f(x)=x2+x+1x+1\displaystyle f(x)=\frac{x^2+x+1}{x+1}.

Demonstrați că funcția f\displaystyle f este concavă pe intervalul (−∞,−1)\displaystyle (-\infty,-1).
Vezi rezolvarea
  1. Simplificăm funcția: scriem x2+x+1=x(x+1)+1\displaystyle x^{2}+x+1=x(x+1)+1, deci f(x)=x+1x+1\displaystyle f(x)=x+\dfrac{1}{x+1}.
    f(x)=x+1x+1\displaystyle f(x)=x+\dfrac{1}{x+1}
  2. Calculăm prima derivată: (x)′=1\displaystyle (x)'=1 și (1x+1)′=−1(x+1)2\displaystyle \left(\dfrac{1}{x+1}\right)'=-\dfrac{1}{(x+1)^{2}}, deci f′(x)=1−1(x+1)2\displaystyle f'(x)=1-\dfrac{1}{(x+1)^{2}}.
    f′(x)=1−1(x+1)2\displaystyle f'(x)=1-\dfrac{1}{(x+1)^{2}}
  3. Derivăm încă o dată: f′(x)=1−(x+1)−2\displaystyle f'(x)=1-(x+1)^{-2}, deci f′′(x)=2(x+1)−3=2(x+1)3\displaystyle f''(x)=2(x+1)^{-3}=\dfrac{2}{(x+1)^{3}}.
    f′′(x)=2(x+1)3\displaystyle f''(x)=\dfrac{2}{(x+1)^{3}}
  4. Studiem semnul lui f′′\displaystyle f'' pe (−∞,−1)\displaystyle (-\infty,-1). Pentru x<−1\displaystyle x<-1 avem x+1<0\displaystyle x+1<0, deci (x+1)3<0\displaystyle (x+1)^{3}<0, iar numărătorul 2\displaystyle 2 este pozitiv. Rezultă f′′(x)<0\displaystyle f''(x)<0 pe tot intervalul.
    f′′(x)<0\displaystyle f''(x)<0, ∀x∈(−∞,−1)\displaystyle \ \forall x\in(-\infty,-1)
  5. Deoarece f′′(x)<0\displaystyle f''(x)<0 pe (−∞,−1)\displaystyle (-\infty,-1), funcția f\displaystyle f este concavă pe acest interval.
    f′′(x)<0\displaystyle f''(x)<0,∀x∈(−∞,−1), deci f este concava˘ pe (−∞,−1)\displaystyle \forall x\in(-\infty,-1)\text{, deci } f\text{ este concavă pe }(-\infty,-1)
Înregistrează-te ca să exersezi orice problemă și să ai acces la mai multe funcții

Subiectul III.2.a)

5 puncte
Pentru orice n∈N∗\displaystyle n\in\mathbb{N}^* se consideră funcțiile fn:R→R\displaystyle f_n:\mathbb{R}\to\mathbb{R}, fn(x)=∣sin⁡nx∣\displaystyle f_n(x)=|\sin nx| și numerele In=∫π2πfn(x)x dx\displaystyle I_n=\int_{\pi}^{2\pi}\frac{f_n(x)}{x}\,dx.

Calculați ∫0πf2(x) dx\displaystyle \int_0^{\pi} f_2(x)\,dx.
Vezi rezolvarea
  1. Pentru x∈[0,π]\displaystyle x\in[0,\pi] avem 2x∈[0,2π]\displaystyle 2x\in[0,2\pi]. Avem sin⁡2x≥0\displaystyle \sin 2x\ge 0 pentru x∈[0,π2]\displaystyle x\in\left[0,\dfrac{\pi}{2}\right] și sin⁡2x≤0\displaystyle \sin 2x\le 0 pentru x∈[π2,π]\displaystyle x\in\left[\dfrac{\pi}{2},\pi\right].
    ∣sin⁡2x∣={sin⁡2x,x∈[0,π2]−sin⁡2x,x∈[π2,π]\displaystyle |\sin 2x|=\begin{cases}\sin 2x, & x\in\left[0,\frac{\pi}{2}\right]\\ -\sin 2x, & x\in\left[\frac{\pi}{2},\pi\right]\end{cases}
  2. Desfacem modulul și împărțim integrala pe cele două subintervale: f2(x)=∣sin⁡2x∣\displaystyle f_2(x)=|\sin 2x|.
    ∫0π∣sin⁡2x∣ dx=∫0π/2sin⁡2x dx−∫π/2πsin⁡2x dx\displaystyle \int_0^{\pi}|\sin 2x|\,dx=\int_0^{\pi/2}\sin 2x\,dx-\int_{\pi/2}^{\pi}\sin 2x\,dx
  3. O primitivă a lui sin⁡2x\displaystyle \sin 2x este −cos⁡2x2\displaystyle -\dfrac{\cos 2x}{2}. Scriem integralele cu această primitivă, iar semnul minus din fața celei de-a doua integrale schimbă primitiva în cos⁡2x2\displaystyle \dfrac{\cos 2x}{2}.
    I=−cos⁡2x2∣0π/2+cos⁡2x2∣π/2π\displaystyle I=\frac{-\cos 2x}{2}\Big|_0^{\pi/2}+\frac{\cos 2x}{2}\Big|_{\pi/2}^{\pi}
  4. Calculăm prima parte, folosind cos⁡π=−1\displaystyle \cos\pi=-1 și cos⁡0=1\displaystyle \cos 0=1.
    −cos⁡π2−−cos⁡02=12+12=1\displaystyle \frac{-\cos\pi}{2}-\frac{-\cos 0}{2}=\frac{1}{2}+\frac{1}{2}=1
  5. Calculăm a doua parte, folosind cos⁡2π=1\displaystyle \cos 2\pi=1 și cos⁡π=−1\displaystyle \cos\pi=-1.
    cos⁡2π2−cos⁡π2=12+12=1\displaystyle \frac{\cos 2\pi}{2}-\frac{\cos\pi}{2}=\frac{1}{2}+\frac{1}{2}=1
  6. Adunăm cele două rezultate și obținem valoarea integralei: I=1+1\displaystyle I=1+1.
    I=2\displaystyle I=2
Înregistrează-te ca să exersezi orice problemă și să ai acces la mai multe funcții

Subiectul III.2.b)

5 puncte
Pentru orice n∈N∗\displaystyle n\in\mathbb{N}^* se consideră funcțiile fn:R→R\displaystyle f_n:\mathbb{R}\to\mathbb{R}, fn(x)=∣sin⁡nx∣\displaystyle f_n(x)=|\sin nx| și numerele In=∫π2πfn(x)x dx\displaystyle I_n=\int_{\pi}^{2\pi}\frac{f_n(x)}{x}\,dx.

Arătați că In≤ln⁡2\displaystyle I_n\le\ln 2.
Vezi rezolvarea
  1. Pentru orice x∈R\displaystyle x\in\mathbb{R} avem ∣sin⁡nx∣≤1\displaystyle |\sin nx|\le 1, deci fn(x)≤1\displaystyle f_n(x)\le 1 pentru orice n∈N∗\displaystyle n\in\mathbb{N}^*.
    fn(x)≤1\displaystyle f_n(x)\le 1
  2. Pe intervalul [π,2π]\displaystyle [\pi,2\pi] avem x>0\displaystyle x>0, deci putem împărți inegalitatea cu x\displaystyle x fără să schimbăm sensul ei.
    fn(x)x≤1x\displaystyle \frac{f_n(x)}{x}\le\frac{1}{x}, x∈[π,2π]\displaystyle \ x\in[\pi,2\pi]
  3. Integrala păstrează inegalitățile dintre funcții, deci integrăm inegalitatea de la π\displaystyle \pi la 2π\displaystyle 2\pi și obținem o margine superioară pentru In\displaystyle I_n.
    In=∫π2πfn(x)x dx≤∫π2π1x dx\displaystyle I_n=\int_{\pi}^{2\pi}\frac{f_n(x)}{x}\,dx\le\int_{\pi}^{2\pi}\frac{1}{x}\,dx
  4. Calculăm integrala din membrul drept cu primitiva ln⁡x\displaystyle \ln x, apoi aplicăm formula Leibniz-Newton și folosim proprietatea diferenței de logaritmi: ln⁡2π−ln⁡π=ln⁡2ππ\displaystyle \ln 2\pi-\ln\pi=\ln\dfrac{2\pi}{\pi}.
    ∫π2π1x dx=ln⁡x∣π2π=ln⁡2π−ln⁡π=ln⁡2\displaystyle \int_{\pi}^{2\pi}\frac{1}{x}\,dx=\ln x\Big|_{\pi}^{2\pi}=\ln 2\pi-\ln\pi=\ln 2
  5. Din inegalitatea obținută și valoarea calculată rezultă In≤ln⁡2\displaystyle I_n\le\ln 2, ceea ce era de demonstrat.
    In≤ln⁡2\displaystyle I_n\le\ln 2
Înregistrează-te ca să exersezi orice problemă și să ai acces la mai multe funcții

Subiectul III.2.c)

5 puncte
Pentru orice n∈N∗\displaystyle n\in\mathbb{N}^* se consideră funcțiile fn:R→R\displaystyle f_n:\mathbb{R}\to\mathbb{R}, fn(x)=∣sin⁡nx∣\displaystyle f_n(x)=|\sin nx| și numerele In=∫π2πfn(x)x dx\displaystyle I_n=\int_{\pi}^{2\pi}\frac{f_n(x)}{x}\,dx.

Arătați că In≥2π(1n+1+1n+2+…+12n)\displaystyle I_n\ge\frac{2}{\pi}\left(\frac{1}{n+1}+\frac{1}{n+2}+\ldots+\frac{1}{2n}\right).
Vezi rezolvarea
  1. Avem In=∫π2π∣sin⁡nx∣x dx\displaystyle I_n=\int_{\pi}^{2\pi}\frac{|\sin nx|}{x}\,dx. Facem schimbarea de variabilă t=nx\displaystyle t=nx, deci dx=dtn\displaystyle dx=\frac{dt}{n} și x=tn\displaystyle x=\frac{t}{n}. Limitele devin nπ\displaystyle n\pi și 2nπ\displaystyle 2n\pi, iar 1x dx=nt⋅dtn=dtt\displaystyle \frac{1}{x}\,dx=\frac{n}{t}\cdot\frac{dt}{n}=\frac{dt}{t}.
    In=∫nπ2nπ∣sin⁡t∣t dt\displaystyle I_n=\int_{n\pi}^{2n\pi}\frac{|\sin t|}{t}\,dt
  2. Intervalul [nπ,2nπ]\displaystyle [n\pi,2n\pi] are lungimea nπ\displaystyle n\pi, deci îl împărțim în n\displaystyle n intervale de lungime π\displaystyle \pi, cu capetele nπ, nπ+π, nπ+2π, …, 2nπ\displaystyle n\pi,\ n\pi+\pi,\ n\pi+2\pi,\ \ldots,\ 2n\pi. Integrala devine suma integralelor pe aceste intervale.
    In=∫nπnπ+π∣sin⁡t∣t dt+∫nπ+πnπ+2π∣sin⁡t∣t dt+…+∫2nπ−π2nπ∣sin⁡t∣t dt\displaystyle I_n=\int_{n\pi}^{n\pi+\pi}\frac{|\sin t|}{t}\,dt+\int_{n\pi+\pi}^{n\pi+2\pi}\frac{|\sin t|}{t}\,dt+\ldots+\int_{2n\pi-\pi}^{2n\pi}\frac{|\sin t|}{t}\,dt
  3. Pe al k\displaystyle k-lea interval, cu k=1,…,n\displaystyle k=1,\ldots,n, avem (n+k−1)π≤t≤(n+k)π\displaystyle (n+k-1)\pi\le t\le(n+k)\pi. Funcția 1t\displaystyle \frac{1}{t} este descrescătoare pe (0,∞)\displaystyle (0,\infty), deci 1t≥1(n+k)π\displaystyle \frac{1}{t}\ge\frac{1}{(n+k)\pi}. Cum ∣sin⁡t∣≥0\displaystyle |\sin t|\ge0, obținem ∣sin⁡t∣t≥∣sin⁡t∣(n+k)π\displaystyle \frac{|\sin t|}{t}\ge\frac{|\sin t|}{(n+k)\pi}.
    ∣sin⁡t∣t≥∣sin⁡t∣(n+k)π\displaystyle \frac{|\sin t|}{t}\ge\frac{|\sin t|}{(n+k)\pi}, t∈[(n+k−1)π,(n+k)π]\displaystyle \ t\in[(n+k-1)\pi,(n+k)\pi]
  4. Integrăm inegalitatea pe fiecare interval, scoatem constanta 1(n+k)π\displaystyle \frac{1}{(n+k)\pi} în fața integralei și adunăm cele n\displaystyle n inegalități.
    In≥1π(n+1)∫nπnπ+π∣sin⁡t∣ dt+1π(n+2)∫nπ+πnπ+2π∣sin⁡t∣ dt+…+12nπ∫2nπ−π2nπ∣sin⁡t∣ dt\displaystyle I_n\ge\frac{1}{\pi(n+1)}\int_{n\pi}^{n\pi+\pi}|\sin t|\,dt+\frac{1}{\pi(n+2)}\int_{n\pi+\pi}^{n\pi+2\pi}|\sin t|\,dt+\ldots+\frac{1}{2n\pi}\int_{2n\pi-\pi}^{2n\pi}|\sin t|\,dt
  5. Funcția ∣sin⁡t∣\displaystyle |\sin t| are perioada π\displaystyle \pi, deci pentru orice k∈Z\displaystyle k\in\mathbb{Z} avem ∫kπ(k+1)π∣sin⁡t∣ dt=∫0πsin⁡t dt=−cos⁡t∣0π=1+1=2\displaystyle \int_{k\pi}^{(k+1)\pi}|\sin t|\,dt=\int_{0}^{\pi}\sin t\,dt=-\cos t\Big|_0^{\pi}=1+1=2. Înlocuim valoarea 2\displaystyle 2 în fiecare termen și scoatem factorul 2π\displaystyle \frac{2}{\pi} în față.
    ∫kπ(k+1)π∣sin⁡t∣ dt=2⇒In≥2π(1n+1+1n+2+…+12n)\displaystyle \int_{k\pi}^{(k+1)\pi}|\sin t|\,dt=2\Rightarrow I_n\ge\frac{2}{\pi}\left(\frac{1}{n+1}+\frac{1}{n+2}+\ldots+\frac{1}{2n}\right)
Înregistrează-te ca să exersezi orice problemă și să ai acces la mai multe funcții

În aplicație îți corectăm rezolvarea scrisă de mână pe barem

Creează cont gratuit

Folosim doar cookie-uri strict necesare (sesiune, limbă, banner, dispozitivul de pe care te-ai autentificat și cele temporare pentru autentificarea cu Google) — niciun cookie de publicitate sau de urmărire de la terți. Detalii în Politica de confidențialitate.